کلاه ایمنی پلی اتیلنی برند مریس توکن

جنس کلاه ایمنی صنعتی پلی اتیلن مریس توکن مطابق استاندارد CE از جنس مواد پلیمری نوع پلی اتیلن و بند و یراق داخل آن از تسمه هایی بافته شده از الیاف مصنوعی ( بند و یراق ابریشمی ) می باشد.  این کلاه ها مجهز به عرق گیر و بند زیرچانه بعنوان وسیله اضافی نیز می باشند. کلاه مدل MARY’S TOKEN ساخت ایمن تهران دارای تائیدیه استاندارد BS و گواهی تائیدیه مرکز تحقیقات بازرسی کار وزارت کار ایران و بعنوان کلاه عایق برق دارای تأییدیه از پژوهشگاه نیروی وزارت نیرو میباشد.
پوسته پلی اتیلن این کلاه بسیار مستحکم، سبک وزن و با دوام می باشد. کلاه ایمنی صنعتی پلی اتیلن مریس توکن با بند یراق ابریشمی و عرق گیر با چهار نقطه ابریشمی قابل تنظیم تعلیق برای جذب شوک می باشد و ساختار کلاه به گونه ای طراحی شده است که در صورت بارش باران، از جریان یافتن آب به سمت گردن جلوگیری می کند. شیار های تقویت شده در قسمت بالایی کلاه حفاظت کاملی را در برابر ضربه فراهم می کند. بند چانه ای با بند قابل تنظیم الاستیک با فنجان چانه و گیره مناسب امکان تثبیت بیشتر کلاه بر روی سر کاربر در هنگام کار را فراهم می کند.وزن این کلاه 300 گرم بوده و مطابق با استاندارد ها که وزن کلاه بایستی کمتر از 400 گرم باشد رعایت شده است بنابراین راحتی بهینه را برای کاربران فراهم می کند و از این نظر نیز کلاه مناسبی می باشد.
 انطباق: استاندارد ملی و مطابق با  B.S. 5240-Part 1

اجزاء تشکیل دهنده کلاه ایمنی صنعتی پلی اتیلن مریس توکن با بند یراق ابریشمی و عرق گیر:
1-    پوسته کلاه از جنس پلی اتیلن
2-    نوار عرق گیر
3-    بند یراق ابریشمی
4-    بند زیر چانه ای
5-    وزن: 300 گرم

   
مشاغلی که کارکنان آن بایستی از این نوع کلاه استفاده نمایند:
1-    کارکنان پروژه های عمرانی:
2-    معدن کاری
3-    نجاری
4-    نیروگاه ها
5-    صنعت های پتروشیمی، پالایشگاه، نفت و گاز
6-    کارگاه ها و کارخانجات

خطرات عمده ای که ناحیه سر را در محیط های شغلی تهدید می نماید:
•    خطر مکانیکی ناشی از ضربه در اثر سقوط اشیاء یا برخورد سر با اشیاء سخت.
•    خطر پاشش گدازه در فرآیندهای ریخته گری
•    خطر پاشش مواد شیمیایی مایع مانند اسیدها و قلیاها.
•    خطر تماس با خطوط انتقال برق و تجهیزات الکتریکی
•    خطر تأثیر پرتوهای گرمایی روی سر

آزمایشات و تاییدیه ها:
کلاه ایمنی صنعتی پلی اتیلن مریس توکن با بند یراق ابریشمی و عرق گیر توسط مرکز تحقیقات وزارت کار و امور اجتماعی مورد آزمایش قرار گرفته و نتایج این آزمایشات به شرح زیر می باشد:
الف- آزمون جذب ضربه (shock Absorption) در دمای آزمایشگاه: نمونه های فوق در دمای آزمایشگاهی و تحت ضربه ای با نیروی 50 ژول قرار گرفته و حداکثر نیروی انتقال یافته از این کلاه ها در حد مجاز استاندارد می باشد.
ب- آزمون نفوذپذیری(penetration) در دمای آزمایشگاهی: نمونه های فوق تحت شرایط آزمون نفوذپذیری در دمای آزمایشگاه ، مقاومت نسبتاً مطلوبی را از خود نشان داده است.
پ- آزمون شعله: نمونه های مورد نظر در شرایط آزمون اشتعال پذیری قرار گرفته و نتیجه مطلوبی را نشان داده است.
 ت- آزمون جذب ضربه (Shock Absorption) و نفوذپذیری تحت شرایط دمایی +50 °C : نمونه پس از قرار گرفتن در شرایط دمایی +50 °C تحت آزمون های جذب ضربه و نفوذپذیری قرار گرفته و نتایج مطلوبی را از خود نشان داده است.
ث- آزمون جذب ضربه (Shock Absorption) و نفوذپذیری تحت شرایط دمایی -10 °C : نمونه پس از قرار گرفتن در شرایط برودتی -10 °C تحت آزمون های جذب ضربه و نفوذپذیری قرار گرفته و نتیجه مطلوبی را نشان داده است.
آزمایش دیگری که روی کلاه ایمنی صنعتی مریس توکن ، توسط پژوهشگاه وزارت نیرو و به روش استاندارد BS 5240:part1 انجام شده به شرح زیر می باشد:
آزمون اندازه گیری جریان نشتی در ولتاژ 1200 V
این آزمایش بوسیله ترانس ولتاژ فرکانس قدرت مدل CS200-0.25 شرکت Haefely- Trench انجام شده است.


کلاه به مدت 24 ساعت در محلول آب نمک (با غلظت 3 گرم نمک در یک لیتر آب ) غوطه ور می شود. سپس کلاه از داخل ظرف محلول آب نمک خارج شده و پس از خشک شدن، مجدداً و به صورتی که قسمت گودی آن به سمت بالا باشد داخل ظرف محتوی محلول آب نمک قرار می گیرد.
داخل و خارج کلاه با محلول آب نمک پر می شود تا جایی که فاصله سطح محلول آب نمک تا لبه کلاه به 30 میلی متر برسد. سپس اعمال ولتاژ و اندازه گیری نشتی انجام می شود.
 

 ملاحظات کلی:
گزارشهای آزمون به مدت یک سال از تاریخ صدور اعتبار دارند.نتایج آزمون صرفا منحصر به نمونه تحویل گرفته شده از مشتری است و به منزله تایید محصول نمی باشد.
لذا با توجه به نتایج بدست آمده از آزمایش، مادامی که تجهیزات داخلی کلاه در خلال کار کیفیت و شکل ظاهری و استحکام مکانیکی خود را از دست نداده باشد، کلاه های فوق به عنوان کلاه ایمنی مورد تایید است.
پلی‌اتیلن‌ها خانواده‌ای از گرمانرمها می‌باشند که از طریق پلیمریزاسیون گاز اتیلن (C2H4) بدست می‌آیند. از طریق کاتالیست و روش پلیمریزاسیون این ماده می‌توان خواص مختلفی همچون چگالی، شاخص جریان مذاب (MFI)، بلورینگی، درجه شاخه‌ای و شبکه‌ای شدن، وزن مولکولی و توزیع وزن مولکولی را در آنها کنترل کرد. پلیمرهای با وزن مولکولی پائین را به عنوان روان‌کننده (Lubricant) به کار می‌برند. پلیمرهای با وزن مولکولی متوسط واکس‌هایی امتزاج پذیر (مخلوط پذیر) با پارافین می‌باشند و نهایتاً پلیمرهایی با وزن مولکولی بالاتر از ۶۰۰۰ در صنعت پلاستیک بیشترین حجم مصرف را به خود اختصاص می‌دهند. پلی اتیلن شامل ساختار بسیار ساده‌ای است، به طوری که ساده‌تر از تمام پلیمرهای تجاری می‌باشد. یک مولکول پلی اتیلن زنجیر بلندی از اتم‌های کربن است که به هر اتم کربن دو اتم هیدروژن چسبیده‌است. پلی اتیلن با وزن مولکولی بین ۳ تا ۶ میلیون را پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا یا UHMWPE می‌نامند و با پلیمریزاسیون کاتالیست متالوسن تولید می‌کنند. ماده مزبور فرایند پذیری دشوارتری برخوردار بوده ولی خواص آن عالی است. هنگامی که از طریق تشعشع یا استفاده از مواد افزودنی شیمیایی، این پلیمر تماماً شبکه‌ای شود، پلی اتیلن یاد شده دیگر گرما نرم نخواهد بود. این ماده با پخت حین قالب گیری یا بعد از آن یک گرما سخت واقعی با استحکام کششی، خواص الکتریکی و استحکام ضربه خوب در دامنه وسیعی از دماها خواهد بود.